سيد محمود عظيمى

29

خدا در آئين وهابيت ( فارسي )

زمينى را كه بر روى آن هستى ، مقدار آن پانصد سال است واز اين زمين تا زمين ديگر مسير پانصد سال وحجم آن هم پانصد سال ، تا آنكه هفت زمين تمام شود وسپس از زمين تا آسمان هم مسير پانصد سال است وحجم آن هم پانصد سال وخداوند هم بر عرش تكيه داده ، اينستكه آسمانها از سنگينىاش در حال تركيدن است . اگر بخواهيد مىتوانيد آية را اين گونه بخوانيد " تكاد السماوات يتفطرن من فوقهن . . . " تا آخر آية . . . ( توضيح : خداوند متعالي مى فرمايد : " تكاد السماوات يتفطرن من فوقهن والملائكة يسبحون بحمد ربهم ويستغفرون لمن في الأرض ألا إن الله هو الغفور الرحيم ، سوره شورى ، آية : 5 ( نزديك است آسمانها از بالا منفجر شوند وملائكة مشغول تسبيح پروردگارشان واستغفار براي أهل زمين اند . آگاه باشيد كه خداوند آمرزنده مهربان است ) مراد كعب الأحبار اين است كه اين آية شريفه را دليل بگيرد كه تركيدن وانفجار آسمانها از بالا به خاطر سنگينى خداوند است . آيا واقعا نسبت دادن چنين مطالب زشت وناهنجار ومزخرفى را به قرآن مجيد ، كلام مبارك خداوند واعجاز رسول الله صلى